İnsanlık aynı geminin yolcularıdır; adı Dünya’dır. Bir köşede yükselen acıya sırt çevirmek, aslında hep birlikte yol aldığımız geminin aldığı hasarı görmezden gelmektir.

Bugün başkasının yaşadığı acıya kayıtsız kalırsak, yarın aynı acı bizim kapımızı çalabilir. Çünkü acının da, vicdanın da sınırı yoktur.

Sağduyu yalnızca kendi ülkemiz için değil, tüm dünya için olmalıdır. Sevgi ise pasaport sormaz; dili, dini, ırkı ve sınırları aşarak bütün insanlığı kucaklar. Daha adil, daha huzurlu bir dünya ancak ortak vicdanla mümkündür.

Hayatta seni gerçekten yoracak insanlar olacak. Kabalık göreceksin, nankörlükle karşılaşacaksın, haksızlığa uğrayacaksın. Bazen iyi niyetinin karşılığında kırgınlık, dürüstlüğünün karşılığında ise hayal kırıklığı yaşayacaksın.

İşte tam da o anlarda karakterin sınanır.

Bilge insan, karakterini başkalarının davranışlarına teslim etmez. Başkasının kabalığı onu kaba, nankörlüğü onu nankör, haksızlığı ise onu adaletsiz biri yapmaz. Çünkü insanın gerçek karakteri, kendisine nasıl davranıldığında değil; kendisine nasıl davranıldığı hâlde nasıl biri olmayı seçtiğinde ortaya çıkar.

Nezaketini öfkeye, merhametini kırgınlığa, vicdanını ise başkalarının kötülüğüne kurban etmez.

Çünkü başkalarının davranışları onların karakterini gösterir; senin verdiğin karşılık ise senin karakterini…

Bazen en büyük güç, karşılık verebilecek güce sahipken incitmemeyi seçmektir.

Her şey gönlünüzce olsun!
Sevgi ve ışıkla kalın!..
Nurgül AYABAKAN

 

   Her insanın enerjisi farklıdır.

   Bazı insanların yanında kendinizi huzurlu ve güvende hisseder, bazı insanların yanında ise hiçbir neden yokken uzaklaşmak istersiniz.

   Çünkü insan sadece söylenen sözleri değil, karşısındaki kişinin taşıdığı enerjiyi, niyeti ve ruh hâlini de hisseder.

Bu dünyada başkalarına ışık verirken, kime ışık vereceğini bilmelisin.

Çünkü bazı insanlar karanlıklarıyla yaşamayı seçer.

Sen ne kadar ışık olsan da, gözlerini kapatan birine güneşi gösteremezsin.

Her şey gönlünüzce olsun!
Sevgi ve ışıkla kalın!..
Nurgül AYABAKAN

İnsanoğlu, “Ne oldum?” diye değil, “Ne olacağım?” diye düşünmelidir.
“Ne zenginliğine,
Ne güzelliğine,
Ne sağlığına,
Ne de makamına güven.”

Çünkü bugün sahip oldukların, yarın birer imtihan olabilir.

Unutma; insanı yücelten sahip oldukları değil, onları taşıdığı ahlâktır. Bir gün, nerede durduğunu ve kim olduğunu bile şaşırabilirsin.

İnsan, farkındalık düzeyi arttıkça kendini geliştirme ve içsel olarak büyüme yolunda daha sağlam adımlar atar. Aynı zamanda, dünyevi gücün geçici; gerçek gücün ise sevgi ve ışıktan doğduğunu bilirler.

 

        Bir insanı gerçekten tanımak istiyorsan, onu kendi gerçekleriyle yüzleştir.

        Eğer buna rağmen yanında kalıyorsa, kaybetmekten korktuğu kişi sen değil; vazgeçemediği şey doğruluktur.

        İşte o zaman, karşındaki gerçekten kalmayı seçmiştir. İnsanların sana gerçekten ne kadar değer verdiğini ve sevgilerinin ne kadar samimi olduğunu daha net görürsün.

        İnsanları sözleri değil, gerçeklerle yüzleştiklerinde verdikleri tepki tanımlar. Eğer buna rağmen yanınızda kalıyorsa, o kişi gerçektir.

Aslında çok şeye sahip olduğu hâlde sürekli şikâyet eden, şükretmeyi unutan, istekleri ve hırsları hiç bitmeyen insanlar, ömür boyu gerçek mutluluğu tadamazlar.

Çünkü mutluluk, sahip olduklarının değerini bilmekle başlar.

Şükretmeyi unutanın hırsı büyür, mutluluğu küçülür.

Sana en zor zamanında el uzatan kişiye vefasızlık etmek, insanın gerçek ruhunu ortaya koyar. Çünkü vefa, yalnızca bir erdem değil; insan ruhunun derinliğini ve vicdanının sesini yansıtan en güçlü aynalardan biridir.

Aynı zamanda vefasızlık, olumsuz bir niyet ve enerji taşıdığına inanıldığı için karma oluşturduğu düşünülür.

Karma, düşünce, söz ve eylemlerin sebep-sonuç döngüsüne dayanır. Birine verilen değeri hiçe saymak, yapılan iyilikleri unutmak ve ihanet etmek, ilahi dengeyi bozan davranışlar arasında görülür.

Bu anlayışa göre, yapılan nankörlük ve kötülük, benzer bir enerjinin zamanla kişinin kendi hayatına dönmesine neden olur.

İşte insanlar bu farkındalığı unutup, sadece o günü kurtarmaya bakıyorlar.

Her şey gönlünüzce olsun!
Sevgi ve ışıkla kalın!..
Nurgül AYABAKAN

Felsefeyi, kendisi için şifa olarak uygulayan bir kişi güven dolu, yenilmez ve yıllar geçtikçe daha da büyüyen büyük bir ruha dönüşür.

                                                                                                                                                                                                                                                   Seneca, Ahlak Mektupları, 111.2

Kendin için şifa ne demektir? Belki de Seneca’nın anlatmak istediği doğuştan ve yetiştirilme tarzımızla birlikte, bazıları iyi bazıları kötü olmak üzere, kendimize has bir özellikler bütünü oluşturmamızdır. Bu kötü özelliklerin hayatımızdaki etkileri görülmeye başladığında bazılarımız terapiye, psikanalize ya da bir destek grubunun yardımına başvuruyor. Peki bunun amacı ne? İçimizdeki bazı bencil, yıkıcı tarafları iyileştirebilmek.

Kötü özelliklerimizi tedavi etmek için geçtiğimiz tüm yollar arasında felsefe en eski tarihe sahip ve en çok insana yardım etmiş olan yoldur. Sadece olası bir akıl hastalığının ya da nevrozun etkilerini hafifletmekle kalmaz. Aynı zamanda insanın gelişimini de destekleyecek şekilde tasarlanmıştır. O hayal ettiğin iyi hayatı yaşayabilmende sana yardımcı olabilir.

Sen de büyüyüp güzelleşmeyi hak etmiyor musun? Güven dolu ve dış etkenlerin yıkamadığı bütün ruh olmak istemez misin?

O zaman felsefeni uygula.

Kaynak: Stoacının Günlüğü

Her şey gönlünüzce olsun!
Sevgi ve ışıkla!..
Nurgül AYABAKAN